Nasıl Çalışır

Base64, ikilik veriyi 64 yazdırılabilir ASCII karakter (A-Z, a-z, 0-9, +, /) ile temsil eden bir encoding. 3 byte’ı 4 karakterle gösterir, dolayısıyla yaklaşık %33 boyut artışına yol açar.

Ne için kullanılır?

HTTP header’larında ikilik veri taşıma (örn. Basic Auth).
E-postada attachment encoding (MIME).
Data URL’leri (data:image/png;base64,...).
JWT’nin header ve payload kısımları (URL-safe varyantla).

URL-safe varyant

Standart base64 + ve / karakterlerini kullanır, ancak bunlar URL’lerde özel anlamlıdır. URL-safe (RFC 4648 §5) varyant:

+ → -
/ → _
= padding’i çoğunlukla atlanır

JWT, OAuth gibi protokoller URL-safe varyantı kullanır.

Unicode dikkati

Base64 byte’lar üzerinde çalışır, karakterler üzerinde değil. JavaScript’in btoa/atob fonksiyonları ise yanıltıcı biçimde Latin-1 kabul eder: eşik U+00FF’tir. Bunun üstündeki karakterler — ğ, ı, İ, ş ve tüm emoji — doğrudan btoa’ya verilirse InvalidCharacterError fırlatır. Asıl tehlikelisi ise eşiğin altında kalanlar: ç (U+00E7), ö (U+00F6), ü (U+00FC) Latin-1 Supplement bloğunda olduğu için btoa hata atmaz, sessizce yanlış bayt üretir — btoa("çöp") size 5/Zw döndürür, yani UTF-8 değil Latin-1 baytları. Sessiz bozulma, hata almaktan daha tehlikelidir.

Bu araç metni önce UTF-8 byte’larına çevirip sonra base64 encode eder — yani Türkçe karakterler ve emoji güvenle çalışır.

Gizlilik

Encode ve decode işlemleri tamamen tarayıcınızda yapılır. Yapıştırdığınız metin hiçbir yere gönderilmez.